Geschreven op 27 juli 2010

Misschien is deze eerste zin niet zo geslaagd, maar we zijn blij dat we nog leven.

Vandaag omstreeks 12 uur (onze tijd) zijn we betrokken geweest bij een zwaar busongeluk. We zaten  in de bus van Siem Reap naar Phnom Penh, toen er een koe de weg op liep waar onze chauffeur zo van schrok (of wilde ontwijken) dat hij de macht over het stuur verloor. We reden op dat moment op een weg waar 90km per uur toegestaan was en we zullen ook ongeveer die snelheid hebben gehad. We reden links de weg af (een greppel van 1,5 meter, denk ik) toen na enkele seconden de bus begon om te vallen en wij op onze zij terecht kwamen.

Gelukkig maken wij het naar omstandigheden goed. Een aantal diepe snijwonden van de ramen, wat schaafwonden, blauwe plekken en (nu al) overal een beurs gevoel. We hadden elkaar gelukkig snel gevonden in de bus waardoor we via het dakraam naar buiten konden. Om ons heen lagen diverse mensen waarvan enkele zwaargewond. Alleen de gedachte daaraan geeft alweer kippenvel, dus daar laten we het bij. We weten dat iedereen levend het ziekenhuis heeft bereikt  maar of de 3 of 4 zwaar gewonden nog leven weten we niet. De officiële hulpverlening van Ambulance en politie kwam traag op gang, het leek wel een half uur of langer te duren. Direct na het ongeluk waren er wel gelijk heel veel Khmer die kwamen helpen mensen uit de bus halen en wonden verbinden. Mensen liepen met water, gaasjes en betadine rond en trokken struiken uit de grond om de gewonden schaduw te geven. Ook kwamen er veel mensen over ons aaien en vragen of het goed ging.

We zijn in eerste instantie per ambulance naar Kamphong Tom  gebracht waar we drie uur hebben gezeten terwijl de zwaargewonden werden verzorgt om vervoerd te kunnen worden naar Phnom Penh. Toe die eenmaal weg waren zijn wij ook per ambulance met loeiende sirene (3 uur lang...) naar Phnom Penh gebracht.

Ook dit hoort blijkbaar bij onze droomreis, en zo zie je dat dat binnen een paar seconden kan omslaan in een nachtmerrie. We zijn op dit moment nog erg ondersteboven, maar hopen zo snel mogelijk de draad weer op de pakken en deze nare droom weer om te zetten in onze DROOMreis.

De  foto's zeggen genoeg denken we..