Geschreven op 9 juli 2010

We hebben de afgelopen dagen flinke afstanden afgelegd in Thailand. Van Sukothai zes uur met de bus naar Chiang Mai, gisteren opnieuw zes uur in de bus naar Phitsanulok en vandaag drie hobbelige uren in de trein naar Lopburi. En dan zijn we er nog niet, we zijn op weg naar Koh Chang om ons Thaise avontuur op een mooi eiland af te kunnen sluiten voor we ergens volgende week naar Cambodja gaan.

In Chiang Mai hebben we afgelopen dinsdag eindelijk de kookcursus gedaan waar we het al maanden over hebben. We willen thuis ook kunnen genieten van het heerlijke Thaise eten. Stel je voor: het is bijna 40 graden en dan sta je met een leren kookschort om boven gloeiend heet vuur te wokken. En dan moet je alle 5 gerechten die je maakt ook nog zelf opeten! We hebben ons er door heen geslagen… Juf Vikanda (daarom kon ze van alle 14 cursisten mijn naam ook het best onthouden..) gaf ons gelukkig een kookboek mee waar alles hufterproof in beschreven staat, dus we gaan er van uit dat de Massaman curry, springrolls en Pad thai thuis goed moeten smaken! Nog even geduld hebben als je wilt komen proeven, hoor! Aan het eind van de cursus vroegen we nog aan Vikanda naar vertaling van een gerecht dat we in Sukothai bij een straatkraampje gegeten hadden en dat lekker gesmaakt had, bleek het dus kikker te zijn. Haha, dat hadden we niet gedacht!

De nacht na de kookcursus was de nacht van Oranje tegen Uruguay, vanwege het tijdsverschil zagen wij de wedstrijd om half 2 ’s nachts! Toch was het Holland House (!!) in Chiang Mai tot de nok toe afgeladen met in Oranje gehulde mensen. Niet eens allemaal Nederlanders! Het gejuich moet in heel Chiang Mai te horen zijn geweest en dat dus midden in de nacht. Nou ja, gelukkig zijn de meeste Thai ook enorme voetbalfan en feestten de meeste gewoon mee. En Peet kreeg iedereen aan het zingen met "we love you Holland, we do!" Gaaf als dan 150 man uit volle borst "OOOOOOH Holland, we love you!" staat te bleeeren, haha. De volgende ochtend hebben we op internet gelijk gezocht naar een betaalbaar retourtje NL om het zondag thuis mee te vieren, maar dat is helaas niets geworden. We kijken de finale dus maar ergens op een tropisch eilandje....wat naar voor ons.

Gisteren zijn we begonnen aan de lange reis van Chiang Mai naar de kust. Hoewel reizen in Thailand heel erg makkelijk is, gaat het allemaal niet snel. De trein heeft standaard vertraging en de bus doet vaak veel plaatsen aan, waardoor je zelden in een rechte lijn van de ene bestemming naar de andere gaat. Ach ja, wij hebben de tijd! Gisteren zijn we tot aan Phitsanulok gekomen, niet echt een bijzondere stad en wij wisten daar op zoek naar een eettentje weer eens flink te verdwalen. En dus liepen we in het donker in een wildvreemde stad, zonder kaart, flink wat rondjes voor we ons guesthouse terugvonden. Het hoort er bij ons inmiddels gewoon bij! Vanochtend namen we om kwart voor 10 de trein van 9 uur naar Lopburi en kwamen daar met nog meer vertraging om half 2 aan. De eerste aap spotte Peter al voordat we bij het station aankwamen. Er wonen honderden Makaken midden in de oude stad, je ziet ze echt overal; op de luifels en de electriciteitskabels, in de winkels en rustig slenterend over straat. Peet had een plastic tasje in zijn hand met daarin o.a. een fles water en een flinke makaak vond dat interessant genoeg om bovenop hem te springen in een poging het tasje af te pakken. Peets verschrikte kreet schrok hem niet af, hij liet als antwoord nog even zijn tanden zien. Hm…toch maar oppassen dus! We hebben ons de rest van de middag vermaakt met apen kijken en fotograferen.

Morgen reizen we het, hopelijk, laatste stuk tot aan de pier van Trat om naar Koh Chang te gaan. We hopen op een weekje luieren, lezen en duiken. Met goed zicht en veel mooie vissen graag!