Geschreven op 29 april 2010

Vanochtend vroeg zijn we met de stadsbus naar het busstation gegaan en op de luxe bus gestapt die ons in ongeveer 7 uur van Leshan naar Chongqing zou brengen. Onderweg zijn we een aantal keer gestopt, voor een toiletbezoek of iets te eten. Bij elke stop waren er minstens 4 andere bussen, dus het was dringen voor het toilet. Bij de damestoiletten kwamen de deurtjes niet hoger dan Skanda’s middel, dus het staren ging dit keer tot in het toilethokje door. He, gezellig!

Een uur eerder dan gedacht kwamen we aan in Chongqing. Het was wel een ander busstation dan verwacht, dus de aanwijzingen van het hostel klopten niet meer. Gelukkig kregen we weer voldoende hulp en zaten we snel in de juiste bus en hadden we het hostel na het uitstappen ook direct gevonden. Chongqing betekent dubbel geluk, maar de stad heeft ook bijnamen als “hoofdstad van de mist” en “Oven van China”. We waren dus gewaarschuwd. Bij aankomst om half 4 gaf onze thermometer 38 graden aan. En wat kun je dan het beste doen? Juist! Op het terras zitten en koude drankjes drinken!

We hebben de avond door deze immense stad gewandeld, er wonen hier 30 miljoen mensen, en het lijkt wel New York (al zijn we er nooit geweest) met al de hoge flats, neon reclame en massa’s mensen! Na een klein dansje, tussen de Chinezen op een HEEL lawaaierig plein, zijn we lekker vroeg gaan slapen.

Geschreven op 4 mei 2010

Op dit moment zitten we in de trein naar Guilin. Ik ben zojuist wakker geworden op het middelste bed (van de 6), en er is vannacht niemand ‘bij’ komen liggen…wat een rust, haha! De gordijntjes waren al open gedaan door de conductrice en kijkend vanuit mijn bed zie ik de prachtige rijstvelden met op de achtergrond hoge bergen, wauw! De afgelopen dagen hebben we doorgebracht op het water van de Yangtze rivier, de grootste rivier  (6800 km lang) van China. Ik beschrijf wat we beleefd hebben:

30 april, 1e vaardag. Vandaag is het Koninginnedag en Skan heeft haar oranje t-shirt al aan. Peet heeft nog geprobeerd er 1 te kopen, maar de maatjes waren toch echt alleen op de Chinezen  gericht! We hopen dat alles vandaag goed gaat in NL en dat er vooral een groot feest wordt gevierd door iedereen. We hebben de tijd om lekker te relaxen vandaag, want we worden pas om 17.00 uur opgehaald en naar de boot gebracht. Dit blijkt kwart over zes te worden, maar geen paniek de boot vertrekt pas rond 21.00 uur.

Eenmaal op de boot aangekomen blijkt dit prima te zijn, we hebben een hut voor 4 personen en tot 10 minuten voor vertrek lijkt het alsof we die lekker samen kunnen delen…het lijkt inderdaad zo, haha! Er zit een grote familie in de twee hutten naast ons en vader en zoon slapen bij ons. Gelukkig slapen ze alleen bij ons, want als je de puinhopen ziet in de andere twee kamers, niet normaal! Er wordt twee keer per dag schoongemaakt, maar dat bestaat uit de prullenbakjes legen en een beetje vegen.

Als we vertrekken staan we op het ‘bovendek’ te zwaaien als echte matrozen. Jammer dat er alleen niemand op de kade staat om terug te zwaaien, haha! Op de boot zitten ongeveer 15 laowai’s (langneuzen), voor de rest zijn er alleen maar Chinezen (we denken ongeveer 300). Overdag blijven de meeste in hun hut zitten om te kaarten, te drinken en te eten. Onbegrijpelijk, want het is bloedheet in die hutten! Op het dek zie je ze weinig, maar je kunt daar wel meegenieten van de karaokesessies in de bar ernaast. Het is leuke achtergrondmuziek! Er is trouwens ook muziek aan boord, vanaf ongeveer 6 uur tot middernacht schalt dat door de speakers. We herkennen diverse Disneyhits en ook Jinglebells komt een aantal keer voorbij. Nou ja, het is tenslotte een feestdag…

Op 1 mei komen we vroeg  (kwart voor 6 ’s ochtends) aan in Fengdu, de spookstad, een tempel gewijd aan kwade geesten… wij hebben besloten om van de zes aangeboden excursies twee te gaan doen dus we draaien ons lekker nog een keertje om! Eenmaal wakker en gedoucht hebben we twee stoeltjes weten te bemachtigen op het bovendek en hebben we heel de dag doorgebracht in het zonnetje! De uitzichten vandaag zijn nog niet heel erg bijzonder, vooral nog heel veel bebouwing. Dit maakt de Chinezen aan boord overigens niets uit; zij fotograferen of filmen werkelijk alles, haha! Wij hopen echter dat de uitzichten morgen mooier zullen zijn!

De nacht is wederom kort en de oordoppen zijn echt de moeite waard van het meenemen. Wat kunnen die twee snurken, zeg! Om half een ’s middags stappen we over in een soort rondvaartboot om naar de Lesser three gorges te gaan. Er zit nog een andere laowai bij ons aan boord, verder alleen Chinezen. Wij zijn dus nu ook onderdeel van een Chinese tourgroep. En dat valt nog niet mee, hoor. Er wordt alleen Chinees gesproken, dus we begrijpen niets van de uitleg, maar we kijken gewoon mee als iedereen naar links of naar rechts kijkt. Er staan ook bordjes op de rotsen met Engelse vertaling van de vorm die je in de rots zou moeten zien. Gewoon genieten van de boottocht en het uitzicht is namelijk niet genoeg voor de Chinese toerist. Die wil entertainment! Dus wordt er samen gezongen, allerlei legendes aan de rotsen toegeschreven en zit je constant in een aflevering van Tell Sell. Hadden we nu onze oordopjes maar meegenomen…. Het uitzicht is wel weer prachtig, de kloven worden steeds smaller en hoger en het water lijkt wel smaragd. Na ruim 2 uur varen komen we aan bij de ingang van de Mini three gorges (!) en stappen we over in kleine bootjes. Het is een heel gedoe om al die mensen van de grote boot in de kleine bootjes te krijgen, want iedereen wil graag als eerste in de boot zitten. Dus duwt, trekt, sjort en vecht de hele massa zich vooruit. Wij wachten rustig af tot het laatste bootje en worden beloond met een bankje voor twee, per persoon. Onze gondelier zingt ons door de kloof en iedereen neemt foto’s op de punt van het bootje met een soort vleugels aan en een gek hoedje op als onderdeel van het entertainment. Wij genieten wederom van het uitzicht op deze nog smallere kloven. Terug op de rondvaartboot zien we apen op de rotsen. Ze zaten keurig in de buurt van het bordje “Monkeys here”. Wij worden er door verrast, dus zijn te laat om mooie foto’s van ze te maken. Overigens zijn wij ook de enige die naar de apen kijken, de rest is te druk met souvenirs kopen die de gids luidkeels aanprijst!

Terug op de grote boot kunnen we de tweede grote kloof zien. Gelukkig niet zulke grote steden meer hier, maar mooie bergen en steile rotsen. Er word ook nog ergens vuurwerk afgestoken, het is tenslotte International Labour day en een feestdag in China.

Op onze laatste cruisedag moeten we ons om 6.40 melden voor de excursie over de Jiuwan River. Direct naast de boot liggen drakenboten klaar en het is weer een gevecht om een reddingsvest te krijgen en vervolgens een plekjes in een van de bootjes. Er is plek genoeg, maar iedereen wil wederom voor alle anderen aankomen. Het heeft weinig zin om er tegenin te gaan, dus proppen we ons er ook maar tussen. De Jiuwan River gaat ook door een smalle kloof en het is weer een prachtig gezicht. Onderweg doen we nog een roeiwedstrijdje tegen een andere drakenboot, terwijl de gids op de trommel het roeiritme aangeeft. Iedereen doet maar wat en er wordt dus flink gespetterd. Gelukkig staat de motor ook nog gewoon aan, dus we komen toch nog vooruit. Na een klein half uurtje leggen we aan bij een klein theatertje waar een spannend toneelstuk opgevoerd wordt. Wij kiezen ervoor om een wandeling te maken door een kloof erachter, je loopt dan over een pontonbrug een steeds smaller wordende kloof in, waarna je op een loopbrug langs de steile rotswand terugloopt naar de rivier. Het is erg mooi en een leuke wandeling. Onderweg kun je gebakken vis en noodles kopen, maar daar hebben wij om half acht ’s ochtends nog geen zin in. Het is de bedoeling dat we weer met een drakenboot terug gaan naar de Cruiseboot, dus iedereen verzameld zich weer bij de steigers. Deze steigers zijn ook van drijvende plastic kubusjes, net als de brug door de kloof waar we net gewandeld hebben. Vol verbazing kijken we naar het gevecht om een plaatsje in een bootje. Als er volle boten aankomen wacht men niet eens tot de inzittenden uitgestapt zijn, maar springen ze er van verre al in. Een van de boten zinkt dus voor de steiger. Op een van de steigers moet een kindje in een plastic zakje poepen, omdat zijn moeder haar plaatsje vooraan niet op wil geven. Het ventje schaamt zich dood. Omdat er totaal geen organisatie is, duurt het behoorlijk lang voor wij een plaatsje in een boot hebben bemachtigd. Wij vinden het maar een raar gedoe en jammer dat deze verder mooie tour zo moet eindigen. Dit is de Chinese manier van doen blijkbaar, want zij amuseren zich enorm!

Om elf uur zit de cruise er op en worden we met bussen van het eindpunt naar Yichang gebracht. We vonden de cruise hartstikke leuk en hebben genoten van het uitzicht. We denken dat het ook een goede manier is geweest om de drukte tijdens de meivakantie van de Chinezen te vermijden, daar hebben we zo geen last van gehad. Vanuit Yichang nemen we de bus naar Wuhan. Daar krijgen we hulp van Jeff, een Amerikaanse student Chinees, met het kopen van onze treinkaartjes. We vertrekken 6 uur later met de nachttrein naar Guilin, honderden kilometers zuidelijk. We brengen de wachttijd door op het stationsplein, waar we ook wat eten. We zijn net een stel zwervers zo met alle bagage naast het bankje, maar we worden niet een keer lastig gevallen of aangestaard.