Geschreven op 16 april 2010

Zoals hoort bij een bezoek aan een stad hebben we gisteren de benen uit ons lijf gelopen. En in onze eigen traditie zijn we daarbij eerst weer eens de verkeerde kant opgelopen. Dat betekende dus een uur heen en weer een uur terug tot het beginpunt voor we de goede kant op konden. Tja, dat zal ons nog wel vaker gebeuren het komende jaar. Er is zo ontzettend veel te zien in deze stad (die zo groot is als België en ongeveer net zoveel inwoners heeft als Nederland) dat we wel een keuze moeten maken. We laten ons daarbij maar leiden door het lijstje “Must see’s” van de reisgids. Gisteren zijn we begonnen op het Tianmenplein, ofwel het plein van de Hemelse vrede. We hebben een bezoek aan Mao overgeslagen, maar hebben genoten van het immens grote plein! Jammer dat de smog zo in de stad hangt, dat zijn we niet gewend. Wat wel erg lekker is, is de temperatuur, rond de 15 graden en we zien gras, wat echt groen is, bloemen en bomen in bloei: ook voor ons is de lente begonnen!

Nadat we het plein hebben bewonderd zijn we onder de poort van de Hemelse vrede door gewandeld (met het grote portret van Mao daarboven), daarna de Meridiaan- en opperste harmonie poort. Nadat je door deze poorten bent gegaan ben je in de Verboden Stad binnen, dat een onwijs groot gebied is met diverse tempels, paviljoenen, tuinen, musea en mooi versierde poorten. En daar waren we niet alleen! Het is voor ons even wennen om dit werkelijk met honderden, en waarschijnlijk duizenden andere, vooral Chinese, toeristen te doen. De Verboden Stad is prachtig, maar we hebben ons na een uur of 3 rondslenteren vooral vermaakt met het kijken naar al die Chinese toeristen die als een grote mierenhoop door het geheel rondgaan…

Achter de Verboden Stad ligt een heuvel met een park en bovenop een paviljoen. Dé reden om dit park te bezoeken is het uitzicht over de Verboden Stad en de mogelijkheid om daar een foto van jezelf met de Stad op de achtergrond te maken. Dat is dus opstellen in rijen om allemaal dezelfde foto te maken, met uiteraard je vingers in een vredesteken, want dat is de mode hier. Overigens zijn wij vandaag ook aardig in de mode. De hele dag door worden we al gefotografeerd en gefilmd. Niet dat we nou iets bijzonders doen, maar het is blijkbaar heel wat om met zo’n lang wit mens op de foto te gaan. De hele moedige Chinezen gaan daarbij ook helemaal tegen je aan staan. Op een gegeven moment kwam een hele groep één voor één allemaal een foto met ons maken. En dan voel je je dus echt wel behoorlijk voor paal staan! Op weg terug naar het hostel zijn we ook nog door het Beihai Park gelopen, met wederom allemaal paviljoens, stupa’s, tempels en een groot meer. We hebben gegeten bij een klein restaurantje in “onze” hutong. Er was een menu met plaatjes, dus bestellen lukte aardig en het smaakte allemaal prima.

Vandaag zijn we wederom Beijing gaan verkennen. Wat is het toch goed geregeld in deze stad. Je loopt de metro in en werkelijk ALLES staat in het Engels aangegeven, perfect! We zijn van morgen begonnen bij het Zomerpaleis. Dit ligt zo’n 15 km buiten het centrum, dus is lopend niet te doen.

Eenmaal aangekomen zijn we genietend van het heerlijke zonnetje (wel achter de smog, maar goed voelbaar) naar binnen gegaan. Nog geen 100 meter na de ingang zagen we zo’n honderd Chinezen die op gezellige muziek allemaal hetzelfde dansje aan het doen waren. Denk nou niet dat ze de draak met je steken, maar vol inspanning wordt deze ochtendgymnastiek beoefend. Voor ons ziet het er nogal idioot uit, haha! Waarschijnlijk vinden ze dat van ons ook, want vandaag ook zijn we weer meerdere malen begroet, gefilmd en als ‘echte’ popstars op de foto gezet. Het blijft een rare gewaarwording en we zijn druk bezig met het drukken van fotokaarten met handtekening (natuurlijk wel te koop voor 2 Yuan per stuk, we blijven tenslotte budgetreizigers ;-) ).  Omdat we vroeg waren, hadden we het eerste uur nog lekker de ruimte om rond te lopen. Op een aantal punten in het park werd uitbundig muziek gemaakt of gezongen. Het gaat allemaal even gepassioneerd en zonder gene, het Vondelpark is er niets bij.

Het Zomerpaleis is erg mooi, we vinden het stukken mooier dan de Verboden Stad. Het is een prachtig park waar diverse tempels en paviljoenen zijn gebouwd waar midden in een meer ligt. Alles wat je ziet is kunstmatig, het meer is uitgegraven en de berg waar de meeste gebouwen op staan is weer ontstaan door de grond uit de kuil van het meer… Toen we over de heuvel heen waren en bij het meer aangekomen waren, was het wel gedaan met de rust. Wederom enorme groepen met allemaal dezelfde kleur petjes op, die achter een druk pratende (nou ja, schreeuwende) mevrouw met een vlaggetje aanhollen. Volgens ons “doen” ze heel Beijing in één dag, want alles gaat in een moordend tempo. Ze vormen wel een extra attractie voor ons…

Nadat we alle paadjes beklommen hadden, alle gebouwen (in ieder geval van buiten) bekeken hadden en ook nog een boottochtje over het meer gemaakt hadden zijn we het park uitgegaan. We hebben heerlijk geluncht. Bij de Mac..haha. Je kunt niet elke maaltijd “chinezen”… We zijn de metro weer ingegaan en zijn uitgestapt bij het Olympisch park. Door de smog konden we niet alles even goed zien, zo zagen we de toren van de Olympische vlam pas toen we er zo goed als onder stonden. Het grote stadion, het vogelnest, was erg gaaf om te zien. En er wordt nu ook nog steeds een enorme poppenkast opgevoerd op de boulevard tussen alle sportpaleizen; bombastische muziek, vliegeraars, massaal op de foto voor het stadion, allerlei souvenirverkopers en constant keiharde welkomstwoorden in het Chinees en Engels door de luidsprekers. Wij vonden het leuk om te zien, maar vroegen ons ook af of al die bouwwerken, metrolijnen, parken (complete woonwijken plat gegooid hiervoor) het waard zijn om slechts 17 dagen gebruikt te worden. Behalve het grote stadion staan alle andere gebouwen namelijk leeg!

Geschreven op 17 april 2010

We zouden vandaag verhuizen naar een andere kamer, omdat die van ons al vergeven was voor de komende nachten. Wij hadden ook maar voor 3 nachten geboekt, dus dat risico hadden we zelf gelopen. Dan maar een paar nachtjes goedkoop in een dorm. Nadat we alles weer in de rugzakken hadden gepropt, gingen we de sleutel afgeven bij de receptie. En daar vertelden ze dat we gewoon in onze kamer konden blijven. Wel even bijbetalen natuurlijk. Nou ja, prima dus. Er blijken nogal wat annuleringen te zijn vanwege de aswolk boven Europa.  Voor ons dus een voordeel, maar voor die arme Amira, die vastzit in Slowakije, wel een tegenvaller. We denken aan je, meissie. Laat je nog maar wat extra verwennen door je tijdelijke familie daar!

Dankzij al die kilometers die we de afgelopen dagen hebben afgelegd hebben we allebei blaren op onze voeten. Vandaag dus maar een rustiger plan. We zijn met de metro naar de Lama-tempel gegaan; de enige boeddhistische tempel in Beijing. Het bestaan van de Dalai Lama wordt daar volgens goed Chinees gebruik overigens volledig genegeerd, in deze tempel zie, in tegenstelling tot de andere boeddhistische tempels buiten China, geen enkele afbeelding van hem. Typisch. Wij hebben ons ook hier weer vermaakt met het kijken naar de andere bezoekers. Dit keer omdat ze allemaal met enorme bossen brandende wierookstokken aan het zwaaiende waren en ondertussen in alle windrichtingen aan het buigen waren ermee. We hebben heel wat bijna-ongelukken gezien! Het complex bestaat uit heel veel prachtig gedecoreerde tempels, allemaal met grote beelden erin en kussentjes om op te knielen. En dat deed men dan ook massaal. In de tempels mag je geen wierook branden, maar om Boeddha te eren dien je 3 stokken te doneren. De monniken verzamelen die dan en verkopen ze weer om voor de tempels te verbranden. Er werden vandaag goede zaken gedaan….

Gisteren hadden we al wat tijd doorgebracht in de wijk van de meren, boven de Verboden Stad. We zijn daar vandaag weer naar toe gelopen, omdat we nog meer wilden zien van dit leuke gebied. We hebben lopend onze eigen Hutong-tour gedaan, ondertussen de Riksja-mannetjes negerend die hardnekkig “hello! Riksja! Hutong!”bleven roepen. We hadden al genoeg van die dingen voorbij zien sjezen. Bij voorkeur met een volledige tourgroep verdeeld over 20 riksja’s, allemaal hetzelfde rondje makend. Nee, dank u!  Wij hebben nog een tijd staan kijken bij de vissers aan het kleinste meer. Er werd aardig wat gevangen, maar de meeste vissen waren erg klein.

We wilden simpel lunchen en niet in een van de toeristententen aan de meren. Uiteindelijk kwamen we uit in een visrestaurant waar we de keuze hadden uit pittig of niet pittig. Meer info kregen we niet, dus we waren benieuwd wat we zouden krijgen… Dat bleek een enorme warmhoudschaal met een kolenvuur eronder te zijn, gevuld met twee enorme vissen bedolven onder groenten, paddenstoelen en noten. Het was echt superlekker! En superveel! We waren bang dat we zouden moeten afwassen om de rekening te kunnen voldoen, maar gelukkig konden we het nog wel betalen. Het was onze duurste maaltijd sinds Rusland, samen moesten we maar liefst €11 betalen!

Geschreven op 18 april 2010

Vandaag ging de wekker al om 06.15 uur! Wij dachten dat we op vakantie zijn, maar duty calls… We zijn namelijk naar de Grote Muur geweest met een tourtje van het hostel. Wij hadden voordat we naar Beijing gingen gepland om een nacht op de muur door te brengen, daar hadden we wat over gelezen op internet en dat leek ons geweldig. We zijn gisteren druk bezig geweest met mailen en bellen met een aantal aanbieders (en dat zijn er niet veel, blijkbaar willen niet veel mensen in een slaapzakje op de muur liggen…), maar het was of niet te betalen of erg vaag. Dus hebben we er voor gekozen om de muur bij daglicht te bezoeken. Na het ontbijt gingen we met 2 Duitse meisjes, een Japans/Zweeds stel en een Française met haar ouders op pad in een klein busje. Om ongeveer kwart voor negen kwamen we in Mutianyu aan. Hier staat een flink stuk, gerenoveerde muur. Het is een behoorlijk toeristisch gebeuren; een enorme markt, een kabelbaan, een stoeltjeslift en een museum. Wij kregen de keuze: of met de kabelbaan in 10 minuten naar boven, of via een steile trap ongeveer 40 minuten naar boven lopen. Tja, dan is het natuurlijk makkelijk kiezen…dan ga je lopen! Wij waren de enige van de groep die dat deden en omdat het zo vroeg was ook een tijd lang überhaupt de enige. Na ongeveer 25 minuten stonden we boven op de muur! Hijgend, dat wel! Daar was net een grote groep scholieren aangekomen, dus even rustig van het uitzicht genieten konden we wel vergeten. Er zat niets anders op dan zo snel mogelijk, zo ver mogelijk weg te komen. En dat valt nog niet mee als je nagaat dat de gehele muur één grote aaneenschakeling van steile trappen en héle steile trappen is! De eerste drie kwartier daarna konden we gelukkig wel redelijk rustig lopen zonder al te veel andere mensen tegen te komen. Op een gegeven moment konden we niet verder, omdat de muur daar niet gerestaureerd was en dus niet toegankelijk. We zijn toen weer op ons gemak terug gelopen (klimmen en dalen, dus!). Sommige treden zijn bijna een halve meter hoog. Wij probeerden ons voor te stellen hoe die wachters daar over de muur heen gingen en hoe ze die muur hebben kunnen bouwen zolang geleden! Indrukwekkend hoor! We hadden helaas ook vandaag weer mist, dus we konden niet heel ver kijken. Zie foto’s!

De lunch in een restaurantje vlakbij de muur was erg lekker. We zaten aan een grote ronde tafel met een draaiplateau in het midden en ze bleven daar maar nieuwe schotels op zetten. Alles was met kip of vegetarisch, dus wij konden alles eten! Heerlijk.

Bij terugkomst in het hostel zijn we met z’n tweeën naar Qianmenstreet geweest. Dit is een enorme winkelstraat. Het lijkt net of je in Disneyworld loopt; een brede autovrije straat waar een trammetje doorheen rijdt (waar uiteraard eerst iedereen voor moet poseren), veel souvenirshops en geen vuiltje op de grond. Eromheen zijn wel “gewone” winkelstraten en Hutongs, daar hebben we ook nog doorheen gesjokt en het echte Beijing bekeken. Na anderhalf uur waren we het sjokken wel zat en zijn we naar ons hostel teruggegaan. Morgen is onze laatste dag hier, we nemen om 19.00 uur de nachttrein naar Pingyao. We worden als het goed is om half acht dinsdagochtend door ons volgende hostel opgehaald bij het station van Pingyao. We vinden Beijing een erg leuke stad; veel groen, schoon, goed geregeld (bijvoorbeeld in de metro of bij de bezienswaardigheden) en de mensen zijn allemaal vriendelijk en vrolijk.