Geschreven op 14 maart 2010

De reis van Godzilla’s naar het treinstation ging in een keer goed! We waren dus mooi op tijd op het station en daar konden we ook al vrij snel in onze trein en in de coupé. Zo hadden we dus alle tijd om het in te richten. Dat betekent dus alles uit de tassen halen wat we nodig hebben gedurende de reis en de tassen onder het bed stoppen. In ons geval betekent dat dus heel veel eten eruit halen! Bamisoep, koekjes, bananen, brood, kaas, chips, twix, ijsthee, water en bier. Dat was inderdaad flink sjouwen vooraf! Maar je zal toch maar trek krijgen in die 27 uur….

Wij hadden een onder- en bovenbed in de vier-persoons coupé en deze deelden we met Ludmilla, een vriendelijke Russische mevrouw van 57 die op bezoek ging bij haar zus in Perm. Zij bleek gelukkig redelijk Duits te spreken. We hebben Russische taalles gekregen en zij heeft ons onderweg van alles aangewezen en verteld. Een grappig moment was toen ze Peter streng aan keek, zijn naam zei (Petr!) en met haar vingers loopgebaartjes maakte. Petr keek alleen maar verschrikt terug. Bleek dat ze zich om wilde kleden en dat hij daarbij dus de coupé uit moest (Petr zegt: ‘ja, ik heb gelukkig nog nooit een onderbroek gezien’, Skanda zegt: ‘wees blij ik kon geen kant op’). Het was gezellig en het Engels-Russisch taalboekje en de Point-it hebben goed werk gedaan. Helaas bleek Luda een enorme snurker te zijn….lang leve de I-pod.

Als avondeten hadden we Bamisoep. We hebben al meerdere keren soep gegeten uit onze thermobekers en nu krijgen we de soeplucht er niet meer uit. We adviseren Pickwick om vooral geen Tomaten-Bosvruchten thee op de markt te brengen. Yegh! Als iemand nog een tip heeft hoe die geur eruit gaat…graag! Met behulp van Luda hebben we van de Provodnitza twee theeglazen geleend (daitze menir pazahltze tsakan!). Om half elf zijn we in onze bedjes gaan liggen. Ludmilla lag toen al luidruchtig te snurken. Het was heel warm in de trein, dat is het echt overal, en slapen lukte dus niet. Pas tegen de ochtend kon ik slapen en Peter sliep zelfs pas toen hij uit zijn (boven-)bed af was gekomen en naast mij op mijn bed zat. Ik werd wakker naast een stralende Ludmilla die een sinaasappel  zat te eten. Gutemorgen! Haha. Zij trakteerde ons nog op zelfgebakken cake en ging rond elf uur de trein uit. Kushandjes wapperend voor ons raam!

De laatste 6 uur waren we lekker alleen in de coupé. Het uitzicht was de hele trip mooi; veel sneeuw, kleine dorpjes met gekleurde huisjes, riviertjes en heel veel bomen.

Bij aankomst in Yekaterinburg verliep de reis naar het hostel weer voorspoedig. De mevrouw in de bus wilde ons niet laten betalen, dus dat was een leuke ontvangst. Bij het hostel bleek de tweepersoonskamer de slaapkamer van de moeder van de eigenaar te zijn (dat denken we tenminste). Dus zitten we nu in een apartementje met Babouschka Nina die thee voor ons zet en hele verhalen in het Russisch houdt. En wij maar glimlachen en onnozel kijken….

Vanmorgen hebben we een stuk gelopen langs het water en in het centrum van Yekaterineburg. Het komt ons gemoedelijk over en het is erg druk op straat (zelfs op zondag). We hebben er erg lang over gedaan om een koffietentje o.i.d. te vinden waar WIFI is zodat we een teken van leven kunnen geven. Maar zojuist hebben we heerlijk gelunched en daar hadden ze, onverwacht, WIFI. Top!

Ow ArNOT, ze hebben hier zelfs Edelweiss WEISSBIER!!!! De Russische bieren zijn trouwens ook helemaal prima!